...:: سکوت پر هیاهو ::...

من همونم
من همونم كه هميشه غم و غصم بيشماره
اونيكه تنها ترينِ حتي سايه ام نداره
اين منم كه خوبيامو كِسي هرگز نشناخته
اون كه در راه رفاقت همه هستي شو باخته
هر رفيق راهي با من دو سه روزي همسفر بود
ادعاي هر رفاقت واسه من چه زودگذر بود
هر كي با زمزمه ي عشق دو سه روزي عاشقم شد
عشق اون باعث زجر همه دقايقم شد
اونكه عاشق بود و عمري از جدا شدن ميترسيد
همه ي هراس و ترسش به دروغش نمي ارزيد
چه اثر از اين صداقت چه ثمر از اين نجابت
وقتي قد سر سوزن به وفا نكرديم عادت

وقتي باانگشت به كسي اشاره ميكني تا مسخرش كني

بدون ۳ تا از انگشتات به سمت خودته

غم میون دو تا چشمون قشنگت لونه کرده

شب تو موهای سیاهت خونه کرده

دوتا چشمون سیاهت مثل شبهای منه

سیاهی های دو چشمت مثل لبهای منه

وقتی بغض از مجه هام پایین میاد بارون میشه

سیل ابر آبادیمو ویرونه کرده

وقتی با من میمونی تنهایمو باد می بره

دوتا چشمام بارون شبونه کرده

بهار از دستای من پر زد و رفت

گل یخ توی دلم جونه کرده

تو اتاقم دارم از تنهایی آتیش میگیرم

ای شکوفه توی این زمونه کرده

چی بخونم؟ جونیم رفته صدام رفته دیگه

زندگی کوتاهتر از آن است که به خصومت بگذرد و قلب ها گرامی تر از آنند که بشکنند. آنچه از روزگار به دست می آید با خنده نمی ماند و آنچه از دست برود با گریه جبران نمی شود. فردا خورشید طلوع خواهد کرد حتی اگر ما نباشیم.

چقدر براي آمدنت انتظار كشيدم

چقدر در انتظارت مردم و زنده شدم

جاده از چشمهايم به ستوه آمد و

مرا در نيمه راه تنها گذاشت

من ماندم و كوير انتظار

كويري كه حتي خاشاك خشكي هم نداشت

چقدر با چشمانم از تنهايي گفتم

اما نخواستي .... نخواستي تنهاييم را

عشقم را باور كني

حالا هر روز در همهمه شهر باز چشمانت را مي بينم

اما با قديم فرق مي كند آن نگاه هاي نازت

فرقش اين است كه حالا مي دانم كه ...

ديگر هرگز از راه كوير دلم نخواهي آمد

چزا كه از دشت زيباي عشقي با آن حلقه ي براق گذشته اي

من ديگر چگونه آرامش را بيابم

به چه اميد ... نگاهت را با چشمان باز و بسته ياد آوري كنم

اي كاش مي توا ستم بگوييم كه چه حالي دارم

كه چگونه بي تو دنيايم تمام شده

چه كسي مي داند من چه حالي دارم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بگويم؟؟؟؟

بگويم؟؟؟؟

ديگر از پنجره ي اتاقم نمي توانم آسمان را ببينم...

معني حرفم را فقط خودت مي داني و بس.

شهادت حضرت فاطمه را به همه دوستداران آن بی بی دو عالم تسلیت میگویم

 حضرت علی (ع) میفرمایند:

          امّا اندوه من (در فقدان فاطمه) همیشگی است....

        و ازاين پس، هر شب من، تا به سحر به بيداري خواهد گذشت.

من از نهایت شب حرف می زنم

من از نهایت تاریکی

و از نهایت شب حرف میزنم

اگر به خانه من آمدی برایم ای مهربان چراغ بیاور

و یک دریچه که از آن

به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم

یک پسر کوچک  به یک ستاره نگاه کرد

دعا می کنم بگو آمین...خدایا انکه در تنهاترین تنهاییم تنها گذاشت در تنها ترین تنهاییش تنها نزار

باز باران با ترانه***باز باران بي ترانه***گريه هايم عاشقانه***مي خورد بر سقف قلبم***ياد

ايام با تو بودن***مي زند سيلي به صورت***باورت شايد نباشد***مرده است قلبم ز

دستت***فكر آنكه با تو بودم***با تو بودم شاد بودم***توي دشت آن نگاهت***گم شدن

درخاطراتت...

عاشق بودن تجربه تمامي احساسات بيرون عشق است ، و از نو بازگشت به عشق است عاشق

بودن تحمل رنج و درد و توانايي غلبه و از ياد بردن اين رنج و درد است عاشق بودن همان است

كه بداني ديگري هم همچون خودت كامل نيست ولي او را زيباترين ببيني عاشق بودن برپا ساختن